Grodzisko w Kurowie

Na gruntach wsi Kurów (gmina Wieluń, powiat wieluński) znajdują się skromne już dziś pozostałości prasłowiańskiego grodziska kultury łużyckiej datowanego na VII - V w.n.e a więc pochodzącego z wczesnej epoki żelaza. Miejsce po dawnym grodzie odnaleźć można na północny zachód od centrum wsi, wśród podmokłych łąk, na niewielkim wzniesieniu.
Gród ten, jak wykazały badania, był otoczony wałami i fosą. Jeszcze w 1919 r. wał w niektórych miejscach miał 2 - 3 metry wysokości, dziś jednak można dostrzec tu jedynie jego skromne pozostałości. Na terenie grodziska w Kurowie odnajdywano zabytki z żelaza, brązu oraz elementy drewnianej palisady.
Grodzisko w Kurowie było jednym z większych w centralnej Polsce. Miało powierzchnię kilkudziesięciu hektarów i wymiary 700 na 400 metrów. Prawdopodobnie zostało zniszczone w V w. n.e. wskutek najazdu Scytów, choć odnaleziono tu również ślady późniejszego, wczesnośredniowiecznego osadnictwa z IX - XI stulecia.
Wokół grodziska odkryto skupisko ciałopalnych cmentarzysk kultury łużyckiej.